Saskia Hoogeveen is woonbegeleider in de gehandicaptenzorg. Na 25 jaar loondienst nam ze de stap naar zelfstandig ondernemerschap in de zorg. Waarom verlaat zij na zoveel jaar het vaste dienstverband, wat brengt het zzp-schap haar en ziet ze een toekomst voor zichzelf als zzp ‘er in de zorg? En als dat niet lukt, gaat zij dan terug in loondienst?
Interview door Paulien den Bode
‘Ik haalde de laatste jaren geen voldoening meer uit mijn werk’
Saskia vertelt dat zij jarenlang op zoek was naar een manier haar vaste baan in de zorg vol te houden. “Ik haalde de laatste jaren geen voldoening meer uit mijn werk. Dat begon na ongeveer 15 jaar werken in loondienst. Ik zocht naar iets waar ik me wel prettig en fijn bij voelde, maar wist niet goed wat dat precies was. Dat hoopte ik op een andere locatie te vinden. Tien jaar werkte ik op vier verschillende locaties binnen de instelling. Helaas was dat niet de oplossing. Ik kwam overal hetzelfde tegen: bureaucratie, veel overleg, vastgeroeste patronen en weinig tijd voor de bewoners. En als coördinerend woonbegeleider kreeg ik te veel verantwoordelijkheid. Dat heeft me genekt. Op een bepaald moment moest ik toegeven dat ik het niet meer volhield. Dat was pijnlijk, want ik houd van het werken met de bewoners.”
‘Ik had tien jaar eerder als zzp’er in de zorg moeten beginnen’
Saskia is een van de vele zorgprofessionals, die door twijfel over hun vaste baan het zelfstandig ondernemen omarmen. Ze hopen het beter vol te houden als zij hun werktijden zelf bepalen, meer uit hun vak kunnen halen en een betere balans vinden in werk en privé. Werken als zzp’er in de zorg is een serieuze optie.
Saskia zocht hulp omdat er iets moet veranderen, maar de zorg niet wil verlaten. “Om verder te komen in mijn zoektocht, heb ik informatie gevraagd aan een oud-collega die als zzp’er werkt. Op zijn advies besloot ik te starten als zzp’er naast mijn vaste dienstverband. Na anderhalf jaar heb ik de knoop doorgehakt. Na 25 jaar loondienst heb ik mijn vaste contract met al mijn ‘zekerheden’ opgezegd. Op 1 januari 2024 ben ik officieel zzp ‘er in de zorg geworden. Dat was een grote en onzekere stap. Gelukkig is mijn vriend ook zelfstandig ondernemer en hij steunt me in mijn keuzes. Zonder zijn hulp was ik de zorg uitgegaan. Nu voel ik weer dat mijn werk machtig mooi is. Ik ben blij met mijn beslissing. Ik had tien jaar eerder als zzp ‘er in de zorg moeten beginnen.”
‘Het is nooit meer niet leuk om te werken’
Saskia heeft meer dan voldoende opdrachten. “Ik ben blij dat ik genoeg werk heb. Gemiddeld heb ik tien opdrachtgevers. Ik werk nu meer uren dan ik in loondienst deed. Waar ik nodig ben, doe ik mijn ding. Overal waar ik kom, ben ik welkom. Dat ik overal in de ‘keuken’ mag kijken, vind ik prachtig. Geen dag is hetzelfde en ik leer constant iets nieuws. In iedere nieuwe situatie laat ik me van mijn beste kant zien als zorgprofessional. Niets gaat meer op de automatische piloot. Het is leuk uitgedaagd te worden in mijn eigen vak. Ik sta altijd aan. Het is fijn aan de rand van het team te staan. Ik verspil geen tijd meer aan de bureaucratie en onenigheid in een team. Het is rijkdom dat ik bijna 100 % van mijn tijd in kan zetten voor de bewoners. Het is nooit meer niet leuk om te werken.”
Bewoners krijgen vaak zorg van tijdelijk vaste zorgmedewerkers
Saskia maakt zich zorgen over de wisseling in teams en de vertrouwensband van de bewoners met medewerkers. “Vaste medewerkers verlaten de organisatie net zo snel als ze instromen. Vooral jonge mensen vertrekken weer snel. Dat geeft veel wisselingen in teams. Bewoners krijgen zorg van vaste en tijdelijke zorgmedewerkers, die niet lang blijven. Daardoor staat de vertrouwensband van bewoners met medewerkers onder druk. Mij lukt het een band met bewoners op te bouwen. Dat gaat goed omdat ik opdrachten voor een langere periode heb en regelmatig terugkom op locaties. De groep zzp’ers met periodeopdrachten zijn in sommige locaties zo langzamerhand de vertrouwde gezichten voor bewoners.”
Sommige opdrachtgevers geven de voorkeur aan periode-opdrachten of projectopdrachten. Waar ad-hoc inzet gericht is op flexibiliteit en kortetermijnoplossingen, biedt een periode of projectopdracht structuur, duidelijkheid en ruimte voor zelfstandigheid. Die ervaring deelt Saskia.
‘Ik ben een trotse ondernemer’
Zzp’ers in de zorg hebben allemaal behoefte aan eigen regie op hun werktijden, voldoende omzet en ruimte voor hun vakmanschap. Saskia beaamt dit. ”Ik houd meer van mijn werk, dan ik de laatste 10 jaar in dienstverband deed. Inmiddels is mijn bedrijf goed op orde en ik heb zelf de regie. Iedere maand heb ik contact met een collega zzp ‘er met als doel ons te blijven ontwikkelen als ondernemer. Onlangs hebben we een keurmerk geregeld. Ziek ben ik nooit en ga iedere dag met plezier aan de slag. Op dit moment heb ik opdrachten tot december 2025 en januari 2026. Ik ben een trotse ondernemer. Als wetgeving mij belemmert als zzp ‘er te werken, weet ik niet of ik in de zorg blijf werken.”
