De afgelopen jaren werden de signalen over een gebrek aan kwaliteit, toegankelijkheid en beschikbaarheid van zorg steeds luider. Woorden zoals ‘zorginfarct’ en ‘stelselwijziging’ komen steeds vaker voor. Zorgprofessionals hebben het zwaar en hebben behoefte aan een andere aanpak. Hoe gaat het kabinet hiermee om? Ondanks de verschraling van zorg, gaan bezuinigingen in de zorg gewoon door, zo bleek ook deze week.
Bezuinigingen op zorg gaan door..
Minister Helder heeft deze week een nieuwe Kamerbrief over bezuinigingen in de VVT en Gehandicaptenzorg gepubliceerd. Ondanks dat dit soort bezuinigingen op de lijst met controversiële onderwerpen terecht kwam en zou moeten wachten op een nieuw kabinet, duurt het de minister simpelweg te lang. De gehandicaptenzorg en verpleeghuizen moeten € 170 mln. aan bezuinigingen incasseren. Dit is nodig om “de langdurige zorg toegankelijk … te houden“, aldus de minister. Zij erkent dat “de druk op de zorg hoog is en nog hoger wordt door vergrijzing, toenemende zorgvraag en … krapte op de arbeidsmarkt”, maar ziet hierin urgentie om.. verder te bezuinigen. Een belangrijk onderdeel van de afspraken is het maken van meerjarige contractafspraken tussen zorgkantoren en zorginstellingen, waarmee alvast een bezuiniging kan worden ingeprijsd. De aanname is dat zorgorganisaties met meer financiële stabiliteit ook zuiniger gaan n werken. Of “het wenkende perspectief” van een meerjarige afspraak daadwerkelijk tot verbeteringen in de bedrijfsvoering leidt, staat niet vast. De korting in tarieven wordt wel alvast opgelegd.
.. ondanks dat de zorg verschraalt
Wat opvalt is dat de demissionaire minister namens het demissionaire kabinet blijft bezuinigen, ondanks dat de discussie over het wel of niet wijzigen van het zorgstelsel steeds verder oploopt. De zorg gaat onder de huidige financiering al gebukt onder oplopende wachttijden, verminderde beschikbaarheid van zorg, verslechterende kwaliteit en minder tijd en aandacht voor mensen die recht hebben op zorg. Los van de bestaande loonkloof voor de middeninkomens van de mensen die in de zorg werken.
Signalen vanuit de Patiëntenfederatie aan informateur Plasterk, een code rood vanuit accountants of signalen vanuit de RVS in haar rapport ‘Met de stroom mee‘ blijken niet tot een andere aanpak te leiden. Volgens minister Helder biedt “het (demissionaire, red.) coalitieakkoord … handvatten om de noodzakelijke beweging met kracht voort te zetten, op nationaal niveau, in de regio’s, in de wijk en op individueel niveau.” De minister wil ook graag in een nieuw kabinet door als minister van VWS.
Inzichten leiden niet tot een andere aanpak
Veel zorgprofessionals hopen dat als bewindslieden en kamerleden op de hoogte gebracht worden van de praktijk, er ander beleid ontstaat. Dit blijkt niet het geval. De druk op overheidsfinanciën is te groot om rekening te (kunnen) houden met de omstandigheden van zorgprofessionals. Dit maakte de zorg een taboe-onderwerp in verkiezingstijd. Niemand durft de zorgsector fundamenteel aan te pakken en om die reden wordt minister Helder door het oude kabinet met een opdracht op pad gestuurd. De kabinetsformatie lijkt daar geen verandering in te brengen. Op een onderwerp zoals asiel mag er niet over het graf van het demissionaire kabinet heen geregeerd worden, maar bij de zorg blijkt dit wel mogelijk te zijn. Ondanks de verschraling van zorg in de praktijk, gaan de bezuinigingen door.
