De polder heeft tot doel om meer werkenden in een vast contract te krijgen. Als maatregel maakt zij uitzenden en detacheren duurder, in de hoop dat werkgevers dan minder inhuren. Maar dat beleid is gebaseerd op de aanname dat organisaties de arbeidsmarkt bepalen. Onze voorspelling is dat het duurder maken van uitzenden en detacheren vanaf 2026 tot méér flex zal leiden.
Uitzenden en detacheren fors duurder vanaf 2026
Vanaf 1 januari 2026 stijgen de kosten van uitzenden en detacheren door een stapeling van maatregelen. Door de nieuwe uitzend-cao moeten bureaus uitzendkrachten voortaan net zo goed betalen als het vaste personeel van de organisatie waar zij werken. Een historisch 15% loonverschil tussen vast contract en uitzenden wordt gelijkgetrokken en deze kosten worden rechtstreeks doorberekend aan zorgorganisaties. Ook de pensioenpremie gaat bijna verdubbelen. Van 8% naar 15,9% voor werkgevers. Dat komt door de nieuwe ‘StiPP-regeling’, die verplicht dat uitzendkrachten een vergelijkbaar pensioen krijgen als de medewerkers van de organisatie waar ze werken. Door deze maatregelen gaan uitzend- als detacheringskosten met ongeveer 8 tot 12 procent toenemen in 2026. En dat is precies de bedoeling.
‘Als uitzenden te duur wordt, kiezen werkgevers voor vaste medewerkers‘
Het duurder maken van flexwerk moet werkgevers overtuigen om meer medewerkers in vaste dienst te nemen. Deze redenering volgt de klassieke polderlogica dat flexibel werken moet worden ontmoedigd om op het vaste dienstverband = de norm mantra uit te komen. Via het ‘Wetsvoorstel voor meer zekerheid flexwerkers‘ moeten flexwerkers naar een vast dienstverband geduwd worden.
Ex-minister van SZW van Hijum: “Als je zeker bent van je inkomen en van je werktijden geeft dat rust. Het schept ruimte om plannen te maken voor de toekomst. Om misschien een huis te kopen of een gezin te stichten. Nederland kent ontzettend veel mensen met een onzeker arbeidscontract, veel meer dan het Europees gemiddelde… Met dit wetsvoorstel vergroten we direct de bestaanszekerheid van mensen.”
Daarbij stapt de polder over de wens van werkenden heen om flexibel te willen werken en negeert zij dat werkgeverschap risicovol en duur is. Het doel is ook hier om werkenden in een vast dienstverband te krijgen. Dat de arbeidsmarkt flexibiliseert heeft zo zijn logische redenen, maar daar heeft de politiek en polder verder geen boodschap aan. Ook in een krappe arbeidsmarkt stapelt zij flexbeleid en daar zit nu precies het risico.
Want maakt de overheid uitzenden duurder? Of juist aantrekkelijker?
Zorgmedewerkers maken gebruik van krapte op de arbeidsmarkt
De krapte op de arbeidsmarkt ontnam werkgevers de regie en gaf deze aan werkenden. De professional heeft het voor het zeggen in de praktijk en dat geldt zeker voor de zorgsector. Het natuurlijke proces van de afgelopen jaren was dat steeds meer zorgmedewerkers gebruik maakten van marktwerking op de arbeidsmarkt. Waarom zou dat veranderen nu de voorwaarden van uitzenden stevig worden verbeterd? Onze voorspelling is dat zowel het vaste dienstverband als het flexcontract binnen zorgorganisaties vanaf 1 januari 2026 forse concurrentie krijgen van… uitzenden en detacheren.
Vaste oproepcontracten kunnen overstappen naar uitzenden
Uit onderzoek blijkt dat vaste oproepkrachten binnen een zorgorganisatie, geen behoefte hebben aan een vast contract. Zij willen werk en privé goed kunnen combineren en via een vast aantal dagen in de week lukt dat niet. Toch is de overheid juist bezig met het doorstrepen van arbeidsvormen zoals het nul-uren contract, oproepcontract en min/max contracten. Om bij iedereen een vast aantal dagen af te dwingen. Via uitzenden hebben flexwerkers straks een alternatief.
Deze professionals werken al permanent flexibel, maar dan binnen een organisatie. Zij kunnen nu horizontaal overstappen als uitzendkracht onder gelijke voorwaarden. Van iedere 100 zorgmedewerkers, werken er 27 flexibel – exclusief zzp. Een grote groep dus.
Medewerkers in vaste dienst kunnen overstappen naar detacheren
Uit onderzoek blijkt dat niet ‘het vaste team van collega’s’ of ‘de organisatie’, maar ‘sociale zekerheid’ zorgprofessionals in een vast dienstverband houdt. Binnen een dienstverband ben je verzekerd voor verzuim en pensioen. Dat is waar veel zorgprofessionals behoefte aan hebben en maakt bijvoorbeeld ook de werkvorm zzp minder aantrekkelijk voor deze groep. Dus bleven ze in dienstverband. Door het fors verbeteren van het pensioen bij uitzenden en detacheren, wordt het verschil met een vast dienstverband nihil. 66 op de 100 zorgmedewerkers werkt op dit moment nog in een vast dienstverband.
Vraag naar uitzenden en detacheren is hoger dan het aanbod
Dit jaar was de vraag naar uitzendkrachten en gedetacheerden, veel hoger dan het aanbod vanuit intermediairs. Deze zomer stonden tienduizenden diensten open. Die toegenomen vraag naar deze vorm van flex komt omdat zorgorganisaties angst en onzekerheid ervaren bij de inhuur van zzp’ers. Het proberen te belemmeren van zzp inzet is namelijk die andere anti-flex maatregel van de polder.
Nee, zzp keerde dit jaar niet terug in een vast dienstverband bij zorgorganisaties. Want een dienstverband binnen zorgorganisaties werkt onvoldoende. Vanaf volgend jaar kunnen intermediairs een aantrekkelijker aanbod doen aan vaste en flexibele medewerkers die in loondienst werken van zorgorganisaties. De voorwaarden van uitzenden en detacheren zijn aanzienlijk beter, door ingrijpen van de overheid. Kijk dan ook niet vreemd op als zorgintermediairs het vervolgens goed doen.
