Lily is haar loopbaan begonnen als zzp verpleegkundige en werkt vanaf 2016 als zelfstandige verpleegkundige. Vanaf 2021 werkt ze als zelfstandige dialyse verpleegkundige. Helaas stopten de meeste ziekenhuizen in 2024 met de inhuur van zzp‘ers. Na een periode van detachering in 2025, werkt ze nu in loondienst. Door lastige werkomstandigheden is die baan behoorlijk zwaar. De zekerheid die Lily als zelfstandig ondernemer heeft ervaren, ervaart ze niet in loondienst. Wat maakt ze mee in deze onrustige tijd?
Interview door Paulien den Bode
‘Toen ik naar Nederland verhuisde, kreeg ik een nieuwe kans’
Lily is geboren in Suriname. Ze woonde 8 jaar op Curaçao en kreeg daar een zoon. In Suriname deed ze een pabo-opleiding voor een baan in het onderwijs. Dat was betaalbaar voor haar ouders. “Ik ging het onderwijs in, hoewel liever in de zorg wilde werken. Toen ik in 2012 met mijn zoon naar Nederland verhuisde, kreeg ik een nieuwe kans. Ik ging de zorg in. In 2016 heb ik de mbo-verpleegkundige afgerond. Met een goede oppas voor mijn zoon, lukte het deze opleiding te volgen. Direct na mijn verpleegkundige opleiding ben ik begonnen als zelfstandige. Dat paste goed bij mijn leefsituatie en kon ik ’s avonds bij mijn zoon zijn. In 2018 voltooide ik de opleiding Dialyse Verpleegkundige en heb 3 jaar in vaste dienst gewerkt. Na de Coronacrisis in 2021 ging ik vanwege ziekte weer zzp-en. Vanaf 2024 stopten de zzp-opdrachten door het anti zzp-beleid. Ik kon een vaste baan in het ziekenhuis krijgen. Daar ben ik niet op ingegaan en koos voor detachering. In de loop van 2025 stopte dat ook. Nu werk ik met een gedwongen gevoel in loondienst. De regelgeving van de overheid verhindert dat ik als zzp ‘er kan werken.”
‘Zelfstandig ondernemen geeft mij meer zekerheid dan een baan in loondienst’
“Als zzp‘er zorgde mijn werkplanning voor een goede werk-privé balans. De opvang van mijn zoon wilde ik goed regelen én mezelf de nodige rust geven. Dat heb ik altijd goed kunnen organiseren als zzp‘er. Ik had alles op orde: mijn administratie, verzekeringen en enkele aparte potjes voor andere kosten. Hoe ik mijn pensioen wil hebben, kon ik zelf bepalen. Als zzp‘er maakte ik keuzes die bij mijn leefsituatie pasten. Voor een goed leven met mijn zoon, heb ik keihard gevochten. Dat heb ik gedaan als moeder én als zelfstandig ondernemer. Vanuit mijn professionele autonomie kon ik verantwoorde keuzes maken en met mijn ‘hart’ werken. Zelfstandig ondernemen geeft mij meer zekerheid, dan een baan in loondienst.”
‘In loondienst ben ik mijn professionele autonomie kwijtgeraakt’
“Nu ik in loondienst werk, moet ik me aanpassen aan keuzes van de organisatie. Ik heb geen regie meer. De roosters die ik van de organisatie krijg, belemmeren mijn sociale leven. Iedere week zit het rooster anders in elkaar en dat maakt het moeilijk afspraken te maken. Ook moet ik ’s nachts werken, wat ik liever niet doe. Dat ik op toestemming moet wachten voordat ik op vakantie kan, vind ik lastig. Dat ben ik niet gewend. Papierwerk en team – en project overleggen kosten veel tijd. Daardoor blijft er weinig tijd over voor patiënten. Als zzp‘er was ik gewend mijn patiënten de benodigde aandacht te geven. Dat lukt nu niet meer. Ten slotte is het salaris laag. Hoewel ik 8 uur meer werk, is mijn inkomen flink gedaald. Daardoor lukt het me niet meer om te sparen. In loondienst ben ik mijn professionele autonomie kwijtgeraakt en ben er financieel op achteruit gegaan.”
Een groot deel van de vaste medewerkers is langdurig ziek
“Het kleine groepje vast personeel werkt keihard en krijgt er steeds meer taken bij. Een groot deel van de vaste medewerkers is langdurig ziek. Van de 60 medewerkers zitten 16 tot 20 collega’s thuis. De uitstroom onder het vaste personeel is hoog, zzp’ers mogen niet ingehuurd worden en detachering wordt afgebouwd. De druk neemt toe. Managers zoeken naar oplossingen, maar krijgen het werk niet rond. Een oplossing is de sluiting van dialyse unit in de avonduren. De patiënten zijn daar niet blij mee, want ze hebben overdag hun eigen vaste planning. Op de afdeling verschijnen steeds meer Dialyse Assistenten. Het kost verpleegkundigen veel tijd om deze assistenten te begeleiden. Zij missen namelijk enkele dialyse vaardigheden. Als zorgverlener doe je wat je kunt, maar mijn zorghart doet pijn. We leveren de gebruikelijke kwaliteit van zorg niet meer. De patiënt – en de medewerkers tevredenheid is laag en dat is niet verwonderlijk.”
‘Het liefst ga ik weer aan de slag als zzp‘er’
“In loondienst werken is geen ideale keuze, maar geeft enige financiële rust. Dat is een dubbel gevoel. Ik ben verzekerd van een vast inkomen elke maand, al is het helaas niet genoeg. De reistijd naar het ziekenhuis is te lang, daarom kijk ik naar werk dichterbij huis. Ook al zal ik de gezelligheid met mijn collega’s erg missen. Mijn rust, het gezinsleven en vakanties zijn belangrijk voor me en dat staat nu regelmatig onder druk. Ik maak me zorgen over mijn inkomen. Door de salarisschalen die het ziekenhuis hanteert, is mijn inkomen lager dan ik gewend ben. Tegelijkertijd werk ik meer uren en heb ik meer verantwoordelijkheden. Zodra het weer kan, pak ik mijn zelfstandige ondernemerschap weer op. Het liefst ga ik weer aan de slag als zzp‘er of terug in de detachering.”
Lilly haar echte naam is bekend bij de redactie.
Gerelateerde artikelen
- Landelijk onderzoek naar redenen van uitstroom: verstoorde werk- privé balans blijft een groot probleem;
- Het morele kompas van zorgprofessionals staat onder grote druk en maakt werken in de zorg onhoudbaar;
- Het structurele tekort van de midden inkomens in de zorg heet ‘loonkloof’ en bestaat sinds 1999;
- ZZP’ers in de zorg hebben 2,5 maal minder verzuim dan vaste medewerkers;
- ZZP’ers in de zorg werken gemiddeld genomen alle diensten alle dagen, zoals vaste medewerkers.
